De dood was vroeger veel meer dan nu een onderdeel van het leven. Zeker bij de vissers in Vlaardingen, die om in hun dagelijks brood te voorzien, steeds weer een onzekere reis moesten aanvaarden. Een goede voorbereiding was dan ook heel belangrijk.

Eeuwenlang was haringvisserij seizoenswerk. In het voorjaar maakten de reders en de schippers de schepen klaar om in juni weer uit te kunnen varen. De tuigage en de zeilen werden gecontroleerd, het schip kreeg een schoonmaakbeurt en proviand moest worden ingeslagen. De dag voor het uitvaren lagen de schepen gepavoiseerd in de haven.

De vissers maakten zich op hun beurt ook klaar voor een nieuw visseizoen. De rederijen verstrekten de vissers een geldbedrag waarmee ze de belangrijkste benodigdheden voor op zee konden aanschaffen, zoals het waterbestendige oliegoed, een schootsvel, een zuidwester en wollen ondergoed.